خدا صلى الله عليه و آله فرمود : فرزند متعلق به بستر ( مردى كه با زن هم بستر بوده ) است و زناكار سنگسار مىشود ! والسلام » . اما معاويه چون نامه‌اى را كه زياد به امام حسن عليه السلام نوشته بود ، خواند شام بر او تنگ شد و طى نامه‌اى به زياد نوشت : اما بعد ، حسن بن على نامهء تو را كه در پاسخ نامهء او دربارهء ابن سرح ، نوشته بودى براى من فرستاد ، من از تو سخت متعجب شدم ! و دانستم كه تو داراى دو نوع انديشه و نظرى ! يكى را از ابوسفيان و ديگرى را از سميه دارى ! اما انديشه و تدبيرى كه از ابوسفيان دارى ، بردبارى و دورانديشى است و اما آنچه از سميه دارى ، ، نگرشى همانند خود اوست ! از اين قبيل است نامهء تو به حسن بن على كه پدرش را دشنام داده و به او نسبت بدكارى و فسق داده‌اى ! به جان خودم كه تو از پدر او به فسق و فجور سزاوارترى ! اما اين كه حسن از باب برترى به تو ، در آغاز نام خودش را آورده است ، اگر مىفهميدى اين باعث پايين آمدن تو نيست ، و اما اين كه تو بر او سلطه دارى ، براستى كه اين حق همچون حسن بن على بود كه بايد بر تو مسلط مىشد . و اما اين كه شفاعت او را در مورد كسى كه او شفاعت كرده است ، نپذيرفته‌اى اختيار و بهره‌اى بوده كه تو از خودت به كسى واگذارده‌اى كه او از تو سزاوارتر است . بنابراين ، چون نامه‌ام به تو رسيد ، سعيد بن ابىسرح را كه در زندان تو است آزاد كن و خانه او را بازسازى نما و مال و منالش را به او باز گردان و ديگر مزاحم او نشو ! و من به حسن عليه السلام نوشتم كه او